Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie Melding niet meer tonen

Biografie van Amerentske Koopman

De onbegrensde mogelijkheden van de beeldende kunst inspireerden de architectonische ontwerpen van Amerentske Koopman en omgekeerd vormden de beperkingen van de architectuur ook de basis van haar vrije werk.

Al tijdens haar architectuurstudie begon haar fascinatie over de vraag waarom zij een kloof tussen architectuur en de beeldende kunst ervoer. Uitzonderingen daargelaten, viel het haar op dat het combineren van deze disciplines zelden tot weinig gebeurde. Amerentske Koopman heeft steeds geprobeerd de beeldende kunst en de architectuur waar mogelijk te combineren of samen te brengen. Voor haar was het juist dit spanningsveld, dat haar inspireerde. 

Wanneer zij de architectuur benaderde vanuit de onbegrensde mogelijkheden van de beeldende kunst, dus niet vanuit de beperkingen die nu eenmaal inherent zijn aan de functionele gerichtheid van de architectuur, kwamen haar architectonische ideeën en schetsfasen tot completere visies. Zo ontstonden sfeerbeelden, schilderijen, mozaïekachtige en objecten die haar inzicht gaven over hoe haar ideale bouwwerken of leefomgevingen eruit zouden moeten zien. 

Tijdens het werken als zelfstandige, waarbij Amerentske de mogelijkheid had op een aantal architectenbureaus een kijkje te nemen, werd nog eens bevestigd dat zij de architectuur wil benaderen vanuit de beeldende kunst. Na afronding van haar studie architectonische vormgeving is zij zich dan ook gaan concentreren op haar vrije werk. De formele en inhoudelijke thematiek hiervan is duidelijk gerelateerd aan architectonische of stedenbouwkundige structuren. Het huidige werk van Amerentske Koopman is daar een duidelijke afspiegeling van. De structuur van een volgebouwde stad en de structuur van een landschap zijn nu haar hoofd thema’s.

Door het reduceren en opnieuw opvatten van vorm, kleur en lijn ontstaan er schilderijen die een niet realistisch, ongewoon beeld opleveren. Ze zijn een verbeelding van een vlak en lijnenspel waarbinnen weer vlakken en lijnen ontstaan. 

Binnen de werken van Amerentske Koopman speelt de ordening van haar beleving van gebeurtenissen, omgevingen die zij ziet en ervaart een grote rol. Het is de beperking binnen haarzelf die een grens stelt aan de overdosis van indrukken die zij kan opnemen. Door deze indrukken en structuren te schilderen en hier afstand van te nemen, zowel letterlijk als figuurlijk, kan zij ze herordenen en ontstaan er voor haar nieuwe ruimtes. Deze ruimtes en bevindingen geven Amerentske lucht voor verdere verdieping en de mogelijkheid ze met andere disciplines te combineren. 

In haar schilderijen kiest zij vaak voor de helicopterview. Dit wil zeggen dat je als kijker loodrecht boven het werk 'hangt'. Dit perspectief helpt afstand te nemen. Door de schilderijen op te bouwen in verschillende lagen en bepaalde gebieden transparanter te maken dan andere, ervaar je als kijker bijna letterlijk de ruimte. Op ieder niveau is de gelaagdheid anders en dit zorgt steeds voor een nieuw beeld. 

Lijnen, transparantie, reliëf, herhaling, in- en uitzoomen. Al deze factoren werken mee aan het gevoel van oneindigheid. Als je als toeschouwer naar de schilderijen van Amerentske Koopman kijkt kan je zelf afstand nemen en er met je neus opgaan, bij beide ervaar je de dieptewerking. De patronen lijken vaak zichzelf, al zit je er heel dicht op, oneindig te blijven herhalen. Dit is voor haar werk essentieel in de beleving van het begrip ruimte. Desalniettemin is het eindresultaat altijd een mix van uiteraard persoonlijke ruimtebeleving, plekgewaarwording, smaak en ervaring, dat het karakter vormt van werken van Amerentske Koopman.

sluiten